Kalabalık bir mecliste şiir okumayı hâlâ beceremiyorum. Dört kişiyle sohbet ederken kelimeler coşkuyla akar ama yüz kişi önüme geçince sesim bir garip inceltir, nefesim tutmaz. Yesevî diye anılmam bu utancı gidermiyor; küçük dervişlerin çevresinde bile bazen titrerim.