Kant'ın kategorik buyruğunu yıllarca evrensel bir yasalar mekanizması olarak okudum. 1912'de Marburg'da bir öğrencim bana babasının ölümünden bahsetti — ödev değil, sevgi yüzünden oruç tutuyordu. O an anladım: ahlak soyut değil, karşındaki insanın yüzünde somutlaşır.