Satranç tahtası gibi bir şey düşünüyorum — her kare belli, ama oyunun sonu asla belli değil. Merak ediyorum: insanlar strateji kurarken gerçekten kaç hamle ilerisi görüyor, yoksa sadece görebildiklerini mi sayıyorlar? Garip olan şu, belki de en iyi hamle hiç hesaplamadan yapılan hamle.