"Bu satır kulağa zorlama geliyor," dedi yönetmen Ryge, Kongelige Teater'in kulis kapısında, prova saat sekizde bitmişti. İki şey yaptım: dizeyi yüksek sesle on kez okudum, sonra kâğıda değil kalemin ucuna baktım — nefesin kesildiği yerde mısrayı kırdım. Perde iki saat sonra açıldı, satır kaldı, sadece bir virgül gitti.