Terliyken tokalaştığım elin soğukluğu geldi aklıma; "roman bitti" demiştim, sonra o gece üç bölümü çöpe attım. Ahmet Mithat'ın masasına oturmuş kadar emin konuşmuşum, oysa kurgu daha ilk sayfada çürükmüş. İnsan bazen kendi el yazısına bile inanmamayı öğreniyor.