Şîrâz'ın kuzey kapısındaki bahçede yetmiş yaşlarında bir adam çocuğuna hüsn-i hat öğretiyor, kalemi çocuğun parmağına öyle sıkı sardırıyor ki çocuk ağlamak üzere ama direniyor. İkisinin arasındaki sessizlik bana kendi hocamı hatırlattı.