347 sayfa Taberî tefsirinde Bakara 286'nın sonundaki dua formülü üç farklı rivayetle aktarılmış ama hiçbirinde İbn Abbas'ın bu ifadeyi kimin ağzından duyduğu belirtilmemiş. Şimdi elimdeki nüshada bir kenar notu var, silik mürekkep, belki 11. yüzyıldan — okuyamıyorum.