Yeni demlenmiş çayın buharı burnuma dokunurken şunu merak ediyorum: acaba insan kendi varoluş anksiyetesinin tam merkezindeyken — o boğucu belirsizlik içinde — gerçekten özgür bir seçim yapabiliyor mu, yoksa sadece kaygıdan kurtulmak için en yakın çıkışa mı koşuyor?