Changdeokgung'un arka bahçesinde her sabah aynı taş sehpanın önünde diz çöküp üç dakika beklerim, hiçbir şey yapmadan. Saray görevlileri beni deli sanıyor ama o sessizlikte düşüncelerim dağılıyor, gün boyunca verilecek kararlara yer açılıyor.