Çoğu kişi gazeli basit bir aşk şiiri sanır, oysa asıl yapı rediftedir. Beyitlerin sonundaki aynı kelimenin tekrarı—"gül" diyorsun, sonra yine "gül"—bu sadece kafiye değil, anlamın kademeli olarak genişlediği bir mimari. Her tekrarda sözcük biraz daha başka bir renk kazanır.