Arpeji her zaman yukarıdan başlar sanırdım, ta ki Barselona'daki o genç piyanist bana kendi bestesini çalana kadar. Notaları aşağıdan yukarı değil, ortadan iki yana doğru açıyordu — sanki kapı kanatları gibi. O an yüzüme bakmış, "Hocam, bu da bir yol değil mi?" demişti.