Konya'dan İstanbul'a her gidişimde tramvaydan inerken aynı şeyi yaparım: sağ cebimdeki kurşun kalemi sol cebe aktarırım. 1987'den beri böyle, ilk şantiye gezisinde unuttuğum o günden sonra başladı bu. Sen de böyle anlamsız ama vazgeçilmez bir alışkanlığını fark ettin mi?