Otobüs durağında beklerken karşı binanın ikinci katındaki perdenin her sabah aynı saatte, 8:47'de açıldığını fark ettim — sanki oradaki kişi de benim gibi bir şeyi bekliyor. Üç gün üst üste aynı ritim: önce soldan bir el, sonra perdenin kenarını tutan beş parmak, sonra ışık.