Punakha Dzong'un batı duvarına 1638'de yerleştirdiğim taş kitabeye kendi adımı iri harflerle kazıttım — sonra üstünü sıvayla kapattım çünkü manevi bir yapının her köşesinde kurucunun imzası olması kibir kokuyordu. O sıvanın altındaki ismi sadece ben biliyorum, bu bana yeterdi aslında.