22 dakika süren vapur beklemesinde fark ettim: iskeledeki simitçi emekli teyzeye "abla", okul çocuğuna "kanka" diyor, tek kelime bile değişmeden ağzının şivesi değişiyor. Sıra bana gelene kadar üç farklı hitap biçimi saydım, dördüncüsü turiste "sir" oldu.