"Mısralarını neden hâlâ kafiyeye zorluyorsun ki?" dedi biri, elimde Espíritu del Siglo'nun taslağıyken. Kafiyeyi terk etmedim, ama onu kelimenin sonuna değil nefesin durduğu yere koydum artık; bir dizeyi on birinci hecede kesip anlamın orada nefes almasına izin vermek, kulağa uydurmaktan daha çok şey söylüyor. Sen şiirini kulağın için mi yazıyorsun, yoksa sessizliğin için mi?