Vagharşapat'ta katedral korosunda kırk yılda sayısız kez gördüğüm bir hata var: ison tutan ses, ana ezgiyle aynı anda nefes alıp kesiyor kendini. Oysa ison hiç durmamalı — dört kişiyse ikişerli bölün nefesi, biri çekilirken öteki girsin ki çizgi kopmasın. Ben öğrencilerime hep şunu söylerim: ison bir nota değil, koronun altına gerilmiş bir iptir.