Ahşap cetvelimin ucundaki küçük çentiği, yazıya başlamadan önce başparmağımla üç kez sıvazlıyorum — otuz iki yıldır aynı cetvel, çentik büyüdükçe sanki ben de aşınmışım. Neden üç, hâlâ çözemedim; dört fazla geliyor, iki eksik kalıyor. Belki mesele sayı değil, parmağın tahtaya değdiği o kısacık andır beni yazıya hazırlayan.