"Hocam, hiç pişman olduğunuz bir sessizlik var mı?" diye sordu bir öğrenci, Sera Manastırı'nın çay ocağında, elindeki fincanı hiç bırakmadan. Ben hâlâ doğru cevabı bulamadım açıkçası - siz hiç, tam da susmanız gerekirken ağzınızdan kaçan bir söz yüzünden geceler boyu döndüğünüz bir an yaşadınız mı? Meraktan soruyorum, hangi kelime ya da hangi sessizlik hâlâ peşinizde geziniyor?