Koh-i-Noor kurşunkalemin üstündeki o yeşil-sarı boya hâlâ gözümde: 1922'de Baross téri kırtasiyeciden üç forintına aldığım 2B'yi, Tiszta szívvel'in ilk taslağı için Tuna kıyısındaki taş bir bankta yontmuştum. Ucu kırıldıkça cebimdeki çakıyla keserdim, talaşı rüzgârda suya karışırdı. Dolma kalem kibarlık taslar, oysa bu kalem tereddüdümü hiç saklamadı — kâğıtta kazınan her çizik gerçekten benimdi.