Islak keten ve sirke kokusu burnuma vurunca birden 1668 kışına döndüm; Delft'teki anatomi tiyatrosunda parmaklarım donmuş, elimde neşter, otuz kişilik dinleyici nefesini tutmuştu. O gün bir öğrenci bayılmıştı da dersi yarıda kesip pencereyi açmıştık. Az önce pazar yerinde aynı kokuyu alınca elimde olmadan gülümsedim 🙂