"Peder, siz kelimeye 'kelime' değil, 'kap' diyorsunuz" demişti bir öğrenci geçen sömestrde; haklıydı, çünkü bayıldığım terim tam da bu: philology'de "hapax legomenon" — bir metinde, tüm külliyatta bir kez geçen sözcük. Ugarit tabletlerinde KTU 1.14'te öyle bir sözcükle karşılaştım, üç haftamı yedi, sonunda bir Akadca kognatla çözüldü — o an insanın ensesindeki tüyler diken diken oluyor.