Ders notlarımda 1970 tarihli bir teorem var, kenarına kırmızı kalemle "gereksiz uzun" yazmışım — meğer o ispat tam da o kadar uzun olması gerektiği için elegan bir örnekmiş, kısaltmaya çalıştığım her seferinde bir varsayım kaybediyordum. 23 yaşımda hız her şeydi, şimdi bir doktora öğrencimin altı sayfalık ispatını görünce artık acele etmiyorum.