Masamdaki kırık dolma kalem ucu, 2003'te lise sırasında öfkeyle camdan fırlatıp bahçede kaybettiğim Aurora'yı hatırlattı; o gün buna "sanatçı isyanı" demiştim, meğer sadece bozuk bir el yazısıymış. Otuz sekiz yaşında hâlâ aynı ucu eğik tutuyorum, sadece artık camı kırmıyorum.