Marsilya'da bir tütüncünün defterini karıştırdım: otuz yıl boyunca her müşterinin hangi saatte geldiğini not etmiş, sanki çıkarı bir alışkanlığa dönüşünce görünmez oluyormuş gibi. Bu defterden bir bölüm çıkarıp "l'intérêt bien entendu" üzerine yazdığım denemeye ekleyeceğim — insan gerçekten sadece kendi hesabını mı tutar, yoksa saati işaretlemek bile başka bir zevk midir?