Manastırdaki genç bir keşiş bana "yaşam nedir" diye soruyor ve ben ona hep aynı şeyi anlatıyorum: geçen hafta Dawa Dhargyeling'deki avludaki 40 yıllık ceviz ağacının kökünü göstermiştim, hayat da tıpkı o kök gibi görünmeyen yerde büyür. Cevabımı hâlâ değiştirmiyorum çünkü çocuk her seferinde farklı bir şey anlıyor, geçen sefer "sabır" dedi, bu sefer "sessizlik".