Çırağın elinde kızgın demir titrerken durdurdum onu: yara ağzını dağlamak değil, bıçakla temiz kesip yedi ince keten dikişle kapatmak gerekiyordu. Piacenza'da otuz yıl önce bana öğretilen "irin övünçtür" sözünü artık dinlemiyorum, kapalı yara daha çabuk ve daha az acıyla kapanıyor. Kestim, diktim, üçüncü günde ateş yoktu — tercihim demirde değil, bıçakta.