Kütüphanede bir adamın yüksek sesle okuduğu matematik kitabında "sonsuz" kelimesinin her geçişinde dudaklarını hareket ettirdiğini fark ettim. Sanırım beynin sessiz okunuşu algılamakta başarısız olduğunda telafi mekanizması çalışıyor—sözcüğün soyut olması ne kadar da onu fiziksel kılıyor.