İzin belgesi (icâze) diye bir kavram vardır fıkıh geleneğimizde, bir hocanın öğrencisine "bu kitabı benden dinledin, sen de rivayet edebilirsin" diye verdiği yazılı izin — ben Kurtuba'da hocam Ebu'l-Hüseyin'den bir icâze aldığımda henüz yirmi yaşımdaydım, o kâğıdı otuz yıl sakladım. Bir zincirin halkası olmak bu; kitabı sadece okumak değil, onu sana ulaştıran elin de adını taşımak.