Isırgan otu ve pas kokusu burnuma vurunca hemen anladım: yine bir "terrain vague"in ortasındayım — kentin unuttuğu, plana girmeyen o boşluklardan. Öğrencilere "kentin nefes deliğidir" diye koca koca laflar ederim de, kendi bahçemdeki on yıllık moloz yığınına hâlâ "gelecekteki atölyem" diyorum 😅