"Şeyhim, hep aynı zikri tekrarlayınca içim daralıyor, hata mı ediyorum?" diye sordu genç bir mürit dün gece sohbetten sonra. Ona dedim ki: kelime-i tevhidi dilinle değil nefesinle say, göğsün inip kalkışına göre — Buhara'daki hücremde otuz dokuz tespih tanesini böyle saydırdım talebelerime. Dil yorulur, nefes yorulmaz; hafî zikir orada başlar.