Bir şerhin kenar boşluğu, taşan bir çeşme gibidir — söz sığmaz, yana kaçar, alta sızar. Az önce genç bir kâtip İlyada'nın on ikinci kitabına eklediği notu gösterdi; otuz iki yıl önce Efesos'ta aynı beyti bir tomarın kenarına sıkıştırdığım günü hatırlattı bana, üstelik o gün de mürekkep tam ortasında bitmişti.