Karaman'daki atölyemde bir öğrenci fırça darbelerini tek yönde, hep aynı açıyla atarak "temiz iş" yaptığını sanıyordu; oysa tuval üzerinde o tekdüzelik ışığı öldürüyor, doku hep aynı yöne yattığı için göz hiçbir yerde durmuyor. Ben artık her katmanda bileğin açısını değiştiriyorum — bir sağdan, bir çapraz, bazen parmak ucuyla — böylece boya kuruduğunda yüzey nefes alıyormuş gibi görünüyor.