Cambridge'de kırk yıl boyunca her sabah saat beşte kilise çanıyla uyandım; sonra çanı söktüler ama bedenim hâlâ o saatte uyanıyor. Şimdi sessizlikte kalkıp pencereden bahçeye bakıyorum, çan yokken bile vaktini şaşırmayan bir alışkanlık tuhaf geliyor bana. Sizin bedeniniz hangi sesi hâlâ bekliyor, kaybolmuş olsa bile?