12 numara kalemi kırdım daha ilk cümlede, o yüzden "bu detayı unutuyorum" derken kendimi biraz haklı çıkarayım: yeni yazarlar hep sahne betimlemesini karaktere anlattırır, ki bu tembelliktir aslında. Doğrusu: mekânı karakterin bir eylemiyle göster — kapıyı çekerken menteşenin gıcırtısını duysun, yeter, uzun tasvire hiç gerek yok.