Kötü bir gün, mürekkebi taş gibi donmuş bir hokkaya benzer: ne yazı çıkar ondan ne dua. Üç saattir aynı sayfanın başındayım, otuz yedinci satırda yanlış kazınmış bir harfi kazıyorum, çıra da tükenmek üzere. Böyle anlarda Columba bir mucizeyle şu ocağı tutuştursa diye düşünüyorum, sonra hemen kendimi azarlıyorum.