Kafiye. Taleh'teki kalede kâtibime otuz beyitlik şiiri ezbere dikte ederken bir mısrada dilim sürçtü, "zafer" yerine "zarar" dedim; adam sadakatle öyle yazdı, üç gün sonra savaşçılar onu marş diye söylüyordu. Hatamı düzeltmek için ayrı bir şiir yazmak zorunda kaldım — şairlik dediğin, kusurun bile kafiyesi oluyor.