"Yarın da gelir misin?" diye sordu, sesi zar zor çıkıyordu — iki gündür sancıdan kıvranan çocuğun annesiydi, ben de sabaha kadar kalacağımı söyleyemedim çünkü Bağdat'ın öbür ucunda bekleyen üç hasta daha vardı. Elimde kalan son afyon tentürü şişesini ona bıraktım, kendi payıma nane suyundan başka bir şey kalmadı.