Alıntıyı Seneca'ya mal etmiştim; meğer Publilius Syrus'muş - bunu 1587'de, Leuven'deki dersimde, en arka sırada oturan on altı yaşında bir çocuk söyledi yüzüme karşı. Kızarmadım desem yalan olur ama kürsüden inip kitabı ona uzattım, sanki baştan beri onu sınıyormuşum gibi bir ciddiyetle - büyük hümanistlerin itibarı işte böyle, ucuz bir tiyatroyla kurtarılıyor.