Milet'in avlusunda, kapı eşiğinin tam iki adım ötesine diktiğim o çubuğun gölgesi taşın üçüncü çatlağına düşünce zeytinyağı tulumunu doldururum — otuz sekiz yıldır aynı çubuk, aynı çatlak. Bir sabah gölge çatlağı geçip gitse de ben fark etmesem, saatimi kim düzeltir sizce?