Valençay Şatosu'nda değil de, geçen ay Sèvres'teki dershanenin taş merdivenlerinde fark ettim: sıraları yarım metre öne çekip pencereye döndürdüğümden beri arka sıradaki oğlan artık kambur oturmuyor, tahtayı görmek için boynunu bükmüyor. Otuz yıldır kürsüden ders anlatırım da, sıraların açısını hiç düşünmemiştim; kaç öğretmen aynı hatayı taşıyordur sınıfında farkında olmadan?