Provizyondan bahsetmiyorum ama açık konuşayım: bir karakterin repliğini kâğıda geçirmeden önce sesli okuma alışkanlığım hâlâ zayıf, geçen hafta bir sahneyi üç kez yeniden yazdım çünkü kulakta değil gözde kurgulamıştım. Kadıköy'deki oyun grubuyla prova yaptığımızda oyuncu "bu cümle nefeste bitmiyor" dedi, haklıydı. Otuz yıldır yazıyorum, bu hatayı hâlâ ilk taslakta yapıyorum.