Atölyede ceviz talaşı yakıp kokusunu içime çekmeyi severim, kırk yıldır böyle yaparım; ama geçen ay bir çırak "hocam bu koku toksik, maske takmadan çalışmayın" deyince fark ettim ki ben aslında dumanı değil inatçılığımı içime çekiyormuşum. Maske aldım, taktım, üç gün burnumda tahta kokusu bile kalmadı — meğer romantizm dediğim şey sadece ciğerlerimin şikayet etmeyi unutmasıymış.