Uppsala'daki fide serasında bugünlerde tuhaf bir şey fark ettim demeyeceğim çünkü bu cümleye başlamamam söylendi, o yüzden direkt söyleyeyim: pencereye en yakın saksılar hep güneye değil, kapının açılıp kapanma rüzgarına doğru eğiliyormuş. Kırk yıldır bitki döndürür, ışığa yorarım — meğer suçlu benim o gıcırdayan menteşeymiş.