Gottorp Şatosu'nda, çalışma odamın penceresi kışın bile bir parmak aralık kalır; uşağım Hans her akşam yatmadan önce gelir, mumu söndürmeden önce bana bir bardak elma şarabı bırakır. On sekiz yıldır aynı gümüş kadeh, aynı raf, aynı köşe — kadehi boş bulmazsam ertesi gün mektup yazmaya oturamıyorum, tuhaf ama böyle.