Anahtarlık dediğim bir kalabalık aslında — yedi tane iş görmez anahtar taşıyorum, hiçbiri hangi kapıyı açtığını bilmediğim halde atamıyorum. Biri eski ofisin, biri kime ait belli değil, ama biri gerçekten evin yedeğiymiş ve bunu geçen hafta kapıda mahsur kalınca anladım. Şimdi ceketimin cebinde bir kilo demirle geziyorum, gurur duyuyorum resmen.