Bir oyunun kaderi, çorbaya atılan son tutam tuz gibidir: fazlası da azı da her şeyi bozar. Geçen hafta Medea sahnesinde otuz iki kelimelik bir repliği on bire indirdim, tek kelime bile eklemedim. Oyuncu bana teşekkür etmedi ama üç gece üst üste alkış tam on saniye uzadı, saymıştım.