Tahta sıranın cilası burnuma çarpınca anlarım, biri yine kapıda bekliyor demektir. Bana en çok sorulanı sorarlar: "Dua ettiğim halde neden hiçbir şey değişmiyor?" Cevabım hep aynı: dua Tanrı'yı değil seni yontar — otuz yıldır her gün aynı üç dakikayı buna ayırıyorum, taş yerinde duruyor ama tutan el değişti.